نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد...

 

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت...

            

ولی انقدر مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد ، گلویم سوتکی باشد 

 

به دست طفلکی گستاخ و بازیگوش و او یک ریز و پی در پی دم گرم خودش را در گلویم 

 

سخت بفشارد و خواب خفتگان خفته را اشفته سازد بدین سان بشکند دایم سکوت مرگبارم را...

مرگ الان خیلی اسان می تواند به سراغ من بیاید

                                     

 اما من تا میتوانم زندگی کنم

                                        

نباید به پیشباز مرگ بروم 

                          

اما اگر روزی  ناچار با مرگ رو به رو شدم که میشوم 

                                      

        مهم نیست.....

            

 مهم این است که زندگی یا مرگ من چه تاثیری در زندگی دیگران داشته باشد...

------------------------------------------------------------------

 چقدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت باشی حس کنی که هنوزم دوستش داری چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی به جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هات رو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوستش داری چقدر سخته گل های آرزوتو تو باغ دیگه ای ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی "گل من باغچه نو مبارک