اگر دریای دل ابیست تویی فانوس زیبایش

                                                            اگر اینه یک دنیاست تویی معنای دنیایش

                                    اگر هرگز نمی خوابند دو چشم سرخ و نمناکم

                      اگر از بی کهری چشمات شکسته قلب غمناکم

         ولی یادم نخواهد رفت که یاد تو هنوز این جاست

                 میان سایه روشنها دل شیداییم پیداست

                             اگر یک اسمان دل را به عشق بردارم

                                   میان عشق و زیبایی تو را من دوست دارم

              با خبر باش که دنیای منی

                                 شادی ات شادی من

                                                   غصه ات غصه من

                                                                   قلب من خانه تو

                                                                               خانه تو قلب من

به غم کسی اسیرم که زمن خبر ندارد          عجب از محبت من که در او اثر ندارد

غلط است هرکه میگوید دل به دل راه دارد             دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد                     

بلبل

ای کاش  می توانستم بر دستان مهربانت بوسه عشق را تقدیم کنم ای کاش  دستهای مهربان و نوازشگرت را بر رویسرم میکشیدی  هر گاه به چشمانت خیره میشوم راز نهفته قلبت را درک می کنم خوب می دانم زاران حرف نا گفته داری پس برایم حرف بزن تا راحت شوی

هر گاه صدای کلام دلنشینت به همراه خنده های مهر بانت در فضای درونم می پیچد شوقی وصف ناپذیر در درونم بر پا می شود هر گاه با چشمان معصومت به چشمانم خیره می شوی گرمی محبتت را احساس می کنم

هرگز دوست ندارم از تو دور باشم باور کن هرچه می گویم از ته دل می گویم به اندازه تمام عشق های دنیا حتی بیشتر از انچه در تصورت باشد دوستت دارم ولی افسوس که هرگز باور نکردی و قلبم را در زیر کوهی از غرور له کردی ولی این را بدان که برای همیشه زخمی در دلم نهادی که هیچ وقت هیچ عشقی مرهم ان نخواهد شد حتی عشق تو .

قصه دل کندن من از عبور یه غریبه

                                                    سرگذشت روزگار سوت و کور یه غریبه

        قصه بودن و رفت تا ابد همسفرم شد

                   وقتی که اینه پر شد از عبور یه غریبه

       می گذرم از شب و باور میکنم که تموم

 قصه ها پر از غمه باز دوباره جای زخم 

 بی کسیم روی قلبم چش براهمه

                        میگذرم از تو که اون غریبه ای

                            اون که تنهایی ام را زیر پا گذاشت

                                     ایینه قدیمی رو شکست و رفت

                                             تا ابد دل منو تنها گذاشت و رفت

                     تا ابد دل منو ........ گذاشت و رفت

درغریبانه ترین لحظه های تنهایی خویش چشمانم را که در ان دریای از محبت موج می زند به تو خواهم بخشید تا هیچ گاه به پاکی احساسم شک نکنی.

اگر در رویا فرو رفتم همراهم تو بودی و اگر هدفی در پیش گرفتم غایتش تو بودی .روزی که به اوای دلتنگی عاشقانه ات پاسخ دهی چشم به راهه هر لحظه ات را ببین.

محبوبم در طلوع عشقمان وقتی قلبهایمان را به یکدیگر می سپاریم در قلبهای هم بمانیم و تا غروب خورشید زندگیمان هم دیگر را دوست داشته باشیم

دو چشمانم را می دهم و دو ستاره قرض می گیرم تا سنگفرش جاده ای باشد که تو می خواهی از ان عبور کنی

نگاه مهربان و لبخند دلنشینت بهترین و زیباترین بهانه زندگی است به وجودت می بالم و عاشقانه تر و بیشتر از گذشته دوستت دارم.